مضرات جدی لیزیک ارزان و بی کیفیت :
کاهش اقبال عمومی به جراحیهای رفرکتیو را نمیتوان صرفاً به عوامل اقتصادی یا نوسانات بازار نسبت داد. بخش مهمی از این روند، نتیجهی افزایش عوارض و نارضایتی بیماران در پی انجام اعمال جراحی بدون اندیکاسیون صحیح است؛ اقداماتی که متأسفانه در سالهای اخیر توسط برخی جراحان کمتجربه یا سودمحور رواج یافتهاند.
جراحی رفرکتیو، برخلاف بسیاری از مداخلات چشمپزشکی، یک اقدام انتخابی (elective) است و موفقیت آن بیش از هر چیز به انتخاب دقیق بیمار، رعایت اندیکاسیونهای علمی و پایبندی به اصول اخلاق پزشکی وابسته است. هرگونه عدول از این اصول—از جمله انجام LASIK یا SMILE در قرنیههای مرزی، نادیده گرفتن فاکتورهای ریسک کراتوکونوس، یا وعدههای غیرواقعبینانه به بیماران—بهطور مستقیم منجر به افزایش عوارضی نظیر اکتازی، خشکی شدید چشم، هاله و افت کیفیت بینایی میشود.
پیامد این رویکرد نادرست، صرفاً محدود به همان بیماران آسیبدیده نیست؛ بلکه بهصورت بیاعتمادی گسترده اجتماعی نسبت به کل حوزه جراحی رفرکتیو بروز میکند. در عصر شبکههای اجتماعی و دسترسی سریع به تجربههای منفی بیماران، هر مورد عارضهی قابل پیشگیری میتواند اثر بازدارندهای فراتر از یک پرونده فردی داشته باشد و تصمیم هزاران بیمار بالقوه را تحت تأثیر قرار دهد.
بنابراین، کاهش تقاضا برای جراحیهای رفرکتیو را باید هشداری جدی تلقی کرد؛ هشداری که نشان میدهد تجاریسازی افراطی، آموزش ناکافی و بیتوجهی به اندیکاسیونهای علمی در نهایت نهتنها به بیماران، بلکه به اعتبار کل این حوزه آسیب میزند. احیای اعتماد عمومی تنها از مسیر بازگشت به پزشکی مبتنی بر شواهد، انتخاب مسئولانه بیمار و اولویتدادن به سلامت بلندمدت بر منافع کوتاهمدت مالی امکانپذیر خواهد بود