کوررنگی در سال ۱۷۹۴ توسط شیمیدانی بنام جان دالتون، که خود به آن مبتلا بود کشف شد، با این حال علت آن تنها با پیشرفت علم ژنتیک در قرن بیستم مشخص شد. این اختلال به افتخار کاشف آن دالتونیسم نیز نامیده میشود. هرچند که نام علمي آن Dyschromatopsia مي باشد.
کوررنگی انواع مختلفی دارد که رایجترین آن عدم توانایی در تشخیص رنگ قرمز و سبز از یکدیگر است. عدم تشخیص هیچ یک از رنگها یکی از گونههای بسیار نادر کوررنگی است که در آن فرد اشیاء را سیاه و سفید میبیند. کوررنگی در بین مردان بسیار رایجتر از زنان میباشد تقریباً از هر صد نفر مرد هشت نفر و از هر دویست نفر زن یکی به آن مبتلا است.
علت کوررنگی:
در چشم ۳ نوع سلول مخروطي وجود دارد که داراي رنگدانه های متفاوتي هستند. سلولهاي مخروطي وقتي فعال مي شود که رنگدانه هایشان نور را جذب کند. هرگونه اختلالي در اين سلول ها و ساز و کار آن ها و همچنین کم بودن تعداد آن ها ممکن است به ايجاد يکي از انواع کوررنگي منجر شود.
کوررنگي يک بيماري ارثي وابسته به کروموزوم X مغلوب است که در مردان بيشتر ديده مي شود و تقريبا هميشه از مادر به پسر به ارث مي رسد.(توضيح: زنان دو کروموزوم X و مردان يک کروموزوم Xو يک کروموزوم Y دارند. در بيماري هاي وابسته به کروموزوم X مغلوب در زنان بايد هر دو کروموزوم X معيوب باشد تا بيماري رخ دهد. اگر يک کروموزوم X معيوب باشد، بيماري رخ نمي دهد ولي قابل انتقال به فرزندان است. در مردان معيوب بودن تنها کروموزومX سبب بيماري مي شود. بنابراين، فردي که مبتلا به کوررنگي است، مادرش يا مبتلا به کوررنگي است و يا ناقل بيماري.) در اين اختلال کروموزومي سلول هاي مخروطي در شبکيه که مسئول درک رنگ هستند دچار اختلال مي شوند و به همين دليل بيمار رنگ ها را درست تشخيص نمي دهد(نوع مادرزادی).
کوررنگي ممکن است بر اثر بيماري هاي عصب بينايي يا شبکيه نيز رخ دهد. در اين موارد، فقط چشمي که مشکل دارد دچار کوررنگي مي شود و بيماري در طول زمان تشديد مي شود به طوري که ممکن است تبديل به کوررنگي کامل شود که در آن بيمار ديد خاکستري دارد. اين بيماران معمولا در تشخيص رنگ آبي و زرد مشکل دارند(نوع اکتسابی).