آیا قطره چشم درمان جایگزین جراحی آب مروارید است؟
بررسی تخصصی ترکیب VP1-001
آب مروارید (کاتاراکت) یکی از رایجترین علل کاهش بینایی و نابینایی در سراسر جهان است. در حال حاضر، تنها روش درمان قطعی و استاندارد برای این بیماری، جراحی آب مروارید و جایگزینی عدسی کدرشده با عدسی مصنوعی است. با این حال، سالهاست که پژوهشگران چشمپزشکی در تلاشاند تا داروها یا قطرههایی را توسعه دهند که بتوانند کدورت عدسی را بدون نیاز به جراحی کاهش دهند یا روند پیشرفت آن را متوقف کنند.
یکی از جدیدترین ترکیبات دارویی که در محافل علمی توجه زیادی را به خود جلب کرده، ترکیب آزمایشگاهی VP1-001 است. در این مقاله به بررسی مکانیسم اثر این ترکیب، یافتههای آزمایشگاهی و سهم واقعی آن در آینده درمان آب مروارید میپردازیم.
مکانیسم اثر ترکیب VP1-001 و نقش اکسیاسترولها در شفافیت عدسی
عدسی چشم انسان برای حفظ شفافیت و تمرکز نور، به پروتئینهایی به نام آلفا-کریستالین (α-crystallin) متکی است. با افزایش سن یا در اثر عوامل محیطی و ژنتیکی، این پروتئینها دچار تغییر ساختار، تجمع و تخریب میشوند. این تجمع پروتئینی باعث پراکندگی نور در داخل عدسی شده و در نهایت منجر به کدر شدن عدسی و ایجاد آب مروارید میگردد.
ترکیب VP1-001 که از گروه اکسیاسترولها (Oxysterols) است، روی پروتئینهای عدسی تأثیر میگذارد. در مطالعات آزمایشگاهی، پژوهشگران اثر این داروی آزماایشی را بر روی پروتئین \bm{\alpha B-crystallin} (یکی از اعضای مهم خانواده آلفا-کریستالین) بررسی کردند.
نتایج نشان داد که این ترکیب با ایجاد برهمکنش با پروتئینهای کدرشده و تغییر در وضعیت تجمع آنها، میتواند به بهبود برخی از ویژگیهای نوری عدسی کمک کند.
دستاوردهای علمی و نتایج آزمایشگاهی VP1-001
در پژوهشهای صورتگرفته بر روی مدلهای موشی مبتلا به آب مروارید، نتایج قابلتوجهی به دست آمده است:
بهبود ضریب شکست نوری: در ۶۱ درصد از عدسیهای بررسیشده، پروفایل ضریب شکست بهبود یافت. این شاخص ارتباط مستقیمی با توانایی عدسی در تمرکز دقیق نور بر روی شبکیه دارد.
کاهش کدورت ظاهری: در ۴۶ درصد از موارد، کاهش حداقل یک درجهای در میزان کدورت ظاهری عدسی مشاهده شد.
این نتایج نشان میدهند که هدف قرار دادن مکانیسمهای مولکولی تجمع پروتئینها در عدسی، یک مسیر امیدوارکننده در دارودرمانی چشمپزشکی است.
واقعیت بالینی: آیا زمان خداحافظی با جراحی آب مروارید فرا رسیده است؟
با وجود جذابیت تیترهای خبری درباره «قطره درمان آب مروارید»، آگاهی از چند نکته علمی و بالینی بسیار حائز اهمیت است:
1. مدلهای آزمایشگاهی در برابر انسان: این نتایج تا کنون بر روی موشها و در شرایط آزمایشگاهی به دست آمدهاند. تا زمان انجام مطالعات بالینی (Clinical Trials) بر روی انسان، نمیتوان این ترکیب را به عنوان یک قطره چشمی تأییدشده یا مؤثر برای درمان آب مروارید انسانی معرفی کرد.
2. تنوع انواع آب مروارید: ترکیب VP1-001 بر روی همه انواع کاتاراکت مؤثر نبوده است.
3. هدف اصلی پژوهش: هدف این دست پژوهشها، جایگزینی کامل جراحی در کوتاه مدت نیست؛ بلکه یافتن نشانههایی برای توسعه داروها و کشف مکانیسمهای مولکولی اصلاحپذیر است تا در آینده بتوان ایمنی و اثربخشی آنها را در انسان سنجید.
نتیجهگیری
اگرچه تحقیقات بر روی قطره VP1-001 و گروه اکسیاسترولها چشمانداز روشنی از امکان درمانهای غیرجراحی را در آینده نشان میدهد، اما در حال حاضر جراحی کاتاراکت همچنان تنها درمان قطعی، ایمن و استاندارد در سراسر جهان است. بیماران مبتلا به آب مروارید باید جهت ارزیابی دقیق بینایی و تعیین بهترین زمان جراحی، تحت نظر جراح و متخصص چشم قرار گیرند.
پروفسور دکتر مهرداد محمدپور
استاد دانشگاه تهران
فوق تخصص لیزیک و قوزقرنیه
تهران ولیعصر بالاتر از شهید بهشتی. روبروی هتل سیمرغ واحد ۱۱ طبقه ۶
پذیرش
۰۲۱۸۸۷۲۷۴۶۹
۰۲۱۸۸۷۰۳۹۵۶
۰۹۳۹۲۰۰۲۴۵۲
